Δρακόλιμνες της Φλέγγας
Στην υποαλπική ζώνη του Μαυροβουνίου σε υψόμετρο περίπου 1.950 μέτρων, ανάμεσα στα Γρεβενά και τα Ιωάννινα, ξεπροβάλλουν οι μαγευτικές Δρακόλιμνες της Φλέγγας. Γνωστές στη βλάχικη διάλεκτο ως «Λάκλου Μάρε» («μεγάλη λίμνη») και «Λάκλου Νίικου» («μικρή λίμνη»), οι δύο δίδυμες αλπικές λίμνες συνδέονται μεταξύ τους με ένα μικρό φυσικό ρέμα που καταλήγει στο Αρκουδόρεμα. Τον χειμώνα, τα νερά τους παγώνουν και σκεπάζονται από ένα λευκό πέπλο χιονιού, μένοντας σιωπηλές και κρυμμένες μέχρι την άνοιξη, όταν η φύση αναγεννάται. Γύρω τους δεσπόζουν εντυπωσιακοί πετρώδεις σχηματισμοί από αρχαίους παγετώνες, ενώ το τοπίο είναι λιτό και δραματικό, με μεγάλα μαυρόπευκα και υπεραιωνόβια ρόμπολα να υψώνονται επιβλητικά. Στα νερά τους κινούνται οι αλπικοί τρίτωνες, σπάνια αμφίβια που θυμίζουν λιλιπούτειους δράκους και χαρίζουν στις λίμνες το μυθικό τους όνομα. Τα δασωμένα μονοπάτια και η μοναδική θέα από την κορυφή της Φλέγας προσφέρουν μια αξέχαστη εμπειρία περιήγησης, καθιστώντας την περιοχή αγαπημένο προορισμό για τους λάτρεις της πεζοπορίας.
Ο μύθος πίσω από τις λίμνες
Ο μύθος που συνοδεύει τις Δρακόλιμνες προσδίδει στον τόπο μια απόκοσμη γοητεία. Ο Μακεδόνας, γιος του Δία ή του Αίολου, είχε τρεις γιους, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο Πίνδος. Μια μέρα, τα αδέρφια του τον φθόνησαν και αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Ο Πίνδος, όταν το έμαθε, κατέφυγε στα βουνά, ζώντας με το κυνήγι και έχοντας φίλο του τον πιστό δράκο Λύγκο. Όταν τα αδέρφια του ανακάλυψαν την κρυψώνα του, στήσαν καρτέρι και, εκμεταλλευόμενα την απουσία του Λύγκου, τον σκότωσαν. Ο δράκος, επιστρέφοντας και βλέποντας τον φίλο του νεκρό, θρηνούσε ασταμάτητα και από τα δάκρυά του σχηματίστηκαν οι Δρακόλιμνες, ενώ τα γύρω βουνά πήραν το όνομα Πίνδος σε ανάμνησή του.
